SYRIA

Syria, kraj leżący w sercu Bliskiego Wschodu, posiada historię sięgającą tysięcy lat. Jej dzieje są świadectwem bogatej kultury, burzliwych wydarzeń i wielkich przemian, które ukształtowały ten region jako jeden z kluczowych w historii ludzkości.

Starożytna Syria

Tereny dzisiejszej Syrii były zamieszkane już w epoce paleolitu, ale pierwsze znane cywilizacje rozwinęły się tam około 3000 r. p.n.e. Region ten był jednym z centrów kultury mezopotamskiej. W miastach-państwach takich jak Ebla, Mari czy Ugarit rozwijały się handel, sztuka i pismo.

W II tysiącleciu p.n.e. Syria znalazła się pod wpływem potężnych imperiów, takich jak Egipt, Hetyci, Babilon i Asyria. Miasta takie jak Aleppo i Damaszek, jedno z najstarszych stale zamieszkanych miast na świecie, odgrywały kluczową rolę jako ośrodki handlowe na szlakach łączących Mezopotamię z Egiptem i wschodnią częścią Morza Śródziemnego.

Epoka klasyczna

Podboje Aleksandra Wielkiego w IV wieku p.n.e. wprowadziły Syrię w orbitę kultury helleńskiej. Po śmierci Aleksandra region stał się częścią państwa Seleucydów, które miało swoją stolicę w Antiochii – jednym z najważniejszych miast starożytności.

W 64 r. p.n.e. Syria została podbita przez Rzymian, stając się prowincją Imperium Rzymskiego, a później Bizancjum. W tym okresie region przeżywał rozkwit gospodarczy i kulturowy, a miasta syryjskie stały się ważnymi ośrodkami chrześcijaństwa.

Islam i średniowiecze

W VII wieku n.e. Syria została podbita przez Arabów i stała się częścią kalifatu Umajjadów. Damaszek został stolicą tego potężnego państwa, które kontrolowało obszary od Hiszpanii po Indie. Okres ten charakteryzował się rozwojem nauki, sztuki i handlu.

W kolejnych wiekach Syria przechodziła pod panowanie różnych dynastii, takich jak Abbasydzi, Fatymidzi, Ajjubidzi (założeni przez Saladyna) i Mamelucy. W XIII wieku kraj ucierpiał w wyniku najazdów mongolskich, ale szybko odbudował się jako centrum kulturalne islamu.

Okres osmański

W 1516 roku Syria została włączona do Imperium Osmańskiego, w którym pozostawała przez cztery stulecia. Rządy Osmanów przyniosły stabilizację polityczną, ale region tracił na znaczeniu w obliczu zmieniających się globalnych szlaków handlowych.

Kolonializm i niepodległość

Po I wojnie światowej Syria znalazła się pod kontrolą Francji na mocy mandatu Ligi Narodów. W latach 20. i 30. XX wieku narastały ruchy narodowe dążące do niepodległości. W 1946 roku Syria uzyskała pełną suwerenność, stając się republiką.

Współczesność

Po uzyskaniu niepodległości Syria doświadczyła licznych zmian politycznych, w tym zamachów stanu i konfliktów z sąsiadami, zwłaszcza z Izraelem. W 1963 roku władzę przejęła partia Baas, która wprowadziła socjalistyczne reformy. W 1970 roku Hafiz al-Asad objął rządy, które później przejął jego syn, Baszar al-Asad.

Od 2011 roku Syria pogrążona jest w wojnie domowej, która wybuchła w wyniku protestów przeciwko reżimowi Asadów. Konflikt przekształcił się w wielopłaszczyznową wojnę z udziałem sił lokalnych, regionalnych i międzynarodowych, prowadząc do katastrofy humanitarnej.

Dziedzictwo Syrii

Pomimo burzliwej historii Syria pozostaje jednym z najważniejszych miejsc dla światowego dziedzictwa kulturowego i historycznego. Jej zabytki, takie jak Palmyra, Damaszek czy Aleppo, świadczą o bogatej przeszłości, choć wiele z nich zostało zniszczonych w ostatnich latach.

Syria to kraj o głębokich korzeniach historycznych, który nieustannie wpływa na kształtowanie się dziejów Bliskiego Wschodu i świata.

Najważniejsze Daty w Historii Syrii

Starożytność

• 3000 p.n.e. – Powstanie miast-państw takich jak Ebla i Mari.
• 1800 p.n.e. – Rozkwit Ebli jako centrum handlowego i kulturalnego.
• 1600 p.n.e. – Zdobycie Syrii przez Hetytów.
• 1100 p.n.e. – Upadek Ugarit, spowodowany migracjami ludów morza.

Okres klasyczny

• 333 p.n.e. – Podbój Syrii przez Aleksandra Wielkiego.
• 64 p.n.e. – Syria staje się prowincją Imperium Rzymskiego.
• 395 n.e. – Podział Imperium Rzymskiego; Syria wchodzi w skład Bizancjum.

Średniowiecze

• 634–636 n.e. – Zdobycie Syrii przez Arabów po bitwie nad rzeką Jarmuk.
• 661 n.e. – Damaszek staje się stolicą kalifatu Umajjadów.
• 1260 n.e. – Bitwa pod Ajn Dżalut, w której Mamelucy powstrzymali Mongołów na ziemiach syryjskich.

Epoka nowożytna

• 1516 n.e. – Syria zostaje włączona do Imperium Osmańskiego po bitwie pod Marj Dabiq.
• 1920 n.e. – Liga Narodów przyznaje Francji mandat nad Syrią.
• 1946 n.e. – Syria uzyskuje niepodległość od Francji.

Współczesność

• 1963 n.e. – Przejęcie władzy przez partię Baas.
• 1970 n.e. – Hafiz al-Asad obejmuje władzę jako prezydent.
• 2011 n.e. – Wybuch wojny domowej podczas arabskiej wiosny.

Syria, oficjalnie znana jako Syryjska Republika Arabska, posiada ustrój polityczny, który w teorii jest republiką, ale w praktyce od dziesięcioleci funkcjonuje jako reżim autorytarny. System władzy w tym kraju opiera się na centralizacji i dominacji jednej partii politycznej, co znacząco wpłynęło na stabilność wewnętrzną i międzynarodowe relacje Syrii.

Konstytucja i System Polityczny

Obecna konstytucja Syrii została przyjęta w 2012 roku w wyniku reform przeprowadzonych po wybuchu arabskiej wiosny i rozpoczęciu wojny domowej. Teoretycznie przewiduje ona:

1. System republikański – Prezydent jest głową państwa i rządu, wybierany w wyborach powszechnych.
2. Podział władzy – Władza ustawodawcza, wykonawcza i sądownicza funkcjonują niezależnie, choć w praktyce dominuje władza wykonawcza.
3. Pluralizm polityczny – Konstytucja formalnie uznaje istnienie wielu partii politycznych, co miało zakończyć długoletni monopol partii Baas.

Rola Prezydenta

Prezydent Syrii jest najważniejszą postacią w systemie politycznym, mając szerokie uprawnienia, takie jak:

• Mianowanie premiera, członków rządu i najważniejszych urzędników państwowych.
• Dowodzenie siłami zbrojnymi.
• Prawo do wydawania dekretów o mocy ustawy.
• Decydowanie o polityce wewnętrznej i zagranicznej.

Od 1971 roku funkcję prezydenta pełnili członkowie rodziny Asadów – Hafiz al-Asad (1971–2000) i jego syn, Baszar al-Asad, który objął władzę po śmierci ojca w 2000 roku.

Partia Baas i System Jednopartyjny

Partia Baas (Arabskiej Partii Socjalistycznego Odrodzenia) była dominującą siłą polityczną w Syrii od 1963 roku, kiedy to doszło do zamachu stanu. Partia promuje ideologię panarabizmu, socjalizmu i nacjonalizmu.

Chociaż w 2012 roku formalnie zniesiono jej monopol, w praktyce Baas nadal kontroluje większość instytucji państwowych, co czyni z niej głównego gracza w syryjskiej polityce.

Władza Ustawodawcza

Parlament Syrii, Zgromadzenie Ludowe, składa się z 250 członków wybieranych na czteroletnią kadencję. Teoretycznie reprezentuje różne grupy polityczne i społeczne, ale w rzeczywistości jest zdominowany przez partie sprzymierzone z Baasem.

Władza Sądownicza

Syryjski system sądowniczy opiera się na prawie francuskim, islamskim prawie szariatu i lokalnych tradycjach. W praktyce niezależność sądownictwa jest ograniczona, a władza wykonawcza wywiera na nie silny wpływ.

Ustrój w Kontekście Wojny Domowej

Wojna domowa, która rozpoczęła się w 2011 roku, znacząco wpłynęła na funkcjonowanie syryjskiego ustroju politycznego.

• Kontrola terytorialna – Rząd Baszara al-Asada utrzymuje władzę w większości kluczowych miast, ale część terytorium jest kontrolowana przez inne siły, takie jak opozycja, kurdyjskie siły SDF czy bojówki islamskie.
• Zmiany władzy – Konflikt osłabił centralizację władzy, zwiększając wpływ lokalnych liderów i grup zbrojnych.

Międzynarodowa Krytyka i Perspektywy

System polityczny Syrii jest regularnie krytykowany przez społeczność międzynarodową za brak demokracji, łamanie praw człowieka i ograniczanie wolności obywatelskich. Jednocześnie rząd Baszara al-Asada przetrwał lata konfliktów dzięki wsparciu takich państw jak Rosja i Iran.

Przyszłość syryjskiego systemu politycznego pozostaje niepewna, szczególnie w kontekście trwającej wojny domowej, międzynarodowej presji i potrzeb reform wewnętrznych.

Podstawowy Podział Administracyjny

Syria jest podzielona na 14 muhafaz, czyli prowincji (lub gubernatorstw), które stanowią najwyższy poziom administracyjny. Każda muhafaza jest dalej podzielona na dystrykty (mantiqat), a te z kolei na poddystrykty (nawahi).

Lista Muhafaz w Syrii

1. Al-Hasaka
2. Ar-Rakka
3. As-Suwajda
4. Damaszek (Dimashq)
5. Damaszek – obszar wiejski (Rif Dimashq)
6. Daraa
7. Dajr az-Zaur
8. Hama
9. Hims (Homs)
10. Idlib
11. Latakia (Al-Ladhiqiyah)
12. Aleppo (Halab)
13. Tartus
14. Al-Kunajtira

Każda muhafaza posiada stolicę administracyjną, która zazwyczaj jest największym miastem w regionie.

Zarządzanie Muhafazami

Na czele każdej muhafazy stoi gubernator, mianowany przez prezydenta kraju. Gubernatorzy są odpowiedzialni za:

• Utrzymanie porządku publicznego.
• Koordynację działań administracyjnych.
• Nadzór nad inwestycjami i rozwojem regionalnym.
• Wdrażanie polityk centralnego rządu.

W każdej muhafazie działa także rada lokalna, której członkowie są wybierani w wyborach lokalnych, jednak ich rzeczywista władza jest ograniczona przez centralizację systemu politycznego.

Dystrykty i Poddystrykty

Każda muhafaza dzieli się na dystrykty (mantiqat), a ich liczba różni się w zależności od wielkości i znaczenia muhafazy. Na przykład muhafaza Aleppo ma 10 dystryktów, a mniejsza muhafaza As-Suwajda – tylko 3.

Każdy dystrykt posiada lokalne organy administracyjne, które zajmują się sprawami lokalnymi, takimi jak edukacja, zdrowie, infrastruktura czy bezpieczeństwo. Poddystrykty (nawahi) pełnią funkcję pomocniczą, zarządzając mniejszymi społecznościami.

Podział Administracyjny w Kontekście Wojny Domowej

Od 2011 roku wojna domowa znacząco wpłynęła na funkcjonowanie podziału administracyjnego w Syrii. Rząd centralny nie kontroluje już całego terytorium kraju, a wiele muhafaz jest podzielonych między różne siły:

1. Obszary kontrolowane przez rząd – Rząd Baszara al-Asada utrzymuje kontrolę nad większością dużych miast, takich jak Damaszek, Aleppo, Homs i Latakia.
2. Obszary kurdyjskie – Na północnym wschodzie kraju, w muhafazach Al-Hasaka, Ar-Rakka i części Dajr az-Zaur, dominują siły kurdyjskie pod sztandarem Syryjskich Sił Demokratycznych (SDF).
3. Tereny opozycji – Prowincja Idlib oraz części północnej muhafazy Aleppo pozostają pod kontrolą opozycji i ugrupowań zbrojnych, w tym wspieranych przez Turcję.
4. Obszary kontrolowane przez ISIS – Choć Państwo Islamskie utraciło większość swojego terytorium, w niektórych rejonach wciąż istnieją jego bojówki.

Znaczenie Podziału Administracyjnego

Podział administracyjny Syrii odzwierciedla zarówno jej geograficzną różnorodność, jak i wyzwania związane z zarządzaniem państwem w czasie konfliktu. Centralizacja władzy, w połączeniu z wojną domową, sprawiła, że wiele regionów działa praktycznie niezależnie od rządu centralnego, co utrudnia koordynację działań na szczeblu krajowym.

Damaszek (Dimashq)

• Status: Stolica Syrii i jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkanych miast na świecie.
• Znaczenie: Damaszek odgrywa kluczową rolę w historii Bliskiego Wschodu. Był stolicą kalifatu Umajjadów i ważnym ośrodkiem handlowym na Jedwabnym Szlaku.
• Atrakcje: Meczet Umajjadów, Stare Miasto wpisane na listę UNESCO, tradycyjne bazary i zabytkowe domy w stylu arabsko-islamskim.

Aleppo (Halab)

• Znaczenie: Drugie największe miasto Syrii, będące niegdyś jednym z najważniejszych ośrodków handlowych na świecie. Leżało na skrzyżowaniu szlaków handlowych łączących Europę, Azję i Bliski Wschód.
• Atrakcje: Cytadela Aleppo, historyczne bazary, meczety i tradycyjne karawanseraje.
• Współczesność: Aleppo doznało ogromnych zniszczeń podczas wojny domowej, ale odbudowa miasta jest już w toku.

Homs (Hims)

• Znaczenie: Trzecie największe miasto w kraju, znane z bogatej historii oraz roli w rewolucji syryjskiej.
• Atrakcje: Meczet Chalida ibn al-Walida, starożytne zabytki, a także wiejskie okolice pełne gajów oliwnych.
• Współczesność: Wojna domowa znacząco zniszczyła centrum miasta, a odbudowa trwa.

Latakia (Al-Ladhiqiyah)

• Znaczenie: Główne syryjskie miasto portowe nad Morzem Śródziemnym, odgrywające kluczową rolę w handlu międzynarodowym.
• Atrakcje: Nadmorski klimat, pobliskie stanowiska archeologiczne, takie jak Ugarit – miejsce, gdzie powstało jedno z pierwszych alfabetów świata.

Hama

• Znaczenie: Miasto znane z ogromnych norii (kół wodnych) nad rzeką Orontes, które były używane do nawadniania pól już w starożytności.
• Atrakcje: Noria w Hamie, Stare Miasto z charakterystyczną architekturą oraz malownicze ogrody.

Idlib

• Znaczenie: Miasto położone w północno-zachodniej części kraju, znane z sąsiednich stanowisk archeologicznych, takich jak starożytne "wioski zmarłych".
• Współczesność: Obecnie jest jednym z głównych obszarów kontrolowanych przez siły opozycji w wojnie domowej.

Tartus

• Znaczenie: Ważny port wojskowy i handlowy, leżący nad Morzem Śródziemnym. Tartus jest także popularnym miejscem wypoczynku ze względu na swoje plaże.
• Atrakcje: Stare Miasto z wpływami krzyżowców oraz malownicze wybrzeże.

Ar-Rakka

• Znaczenie: Miasto, które stało się niechlubnie znane jako stolica samozwańczego kalifatu Państwa Islamskiego w latach 2014–2017.
• Współczesność: Po odzyskaniu przez siły koalicji miasto przechodzi proces odbudowy.

Dajr az-Zaur

• Znaczenie: Miasto nad Eufratem, będące głównym ośrodkiem wschodniej Syrii.
• Atrakcje: Rzeka Eufrat, most wiszący i tradycyjne targi.

As-Suwajda

• Znaczenie: Miasto zamieszkałe głównie przez społeczność Druzów, znane z bogatej historii i tradycji rolniczych.
• Atrakcje: Starorzymskie ruiny oraz malownicze winnice i sady.

Położenie Geograficzne

Syria leży na Bliskim Wschodzie, granicząc z:

• Turcją na północy,
• Irakiem na wschodzie,
• Jordanią na południu,
• Libanem i Izraelem na południowym zachodzie,
• Morzem Śródziemnym na zachodzie.

Całkowita powierzchnia kraju wynosi około 185 180 km², co czyni Syrię średniej wielkości państwem w regionie.

Krajobraz i Regiony Geograficzne

Syria charakteryzuje się zróżnicowanym krajobrazem, który można podzielić na kilka głównych regionów:

1. Wybrzeże i Góry Zachodnie

• Opis: Wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego rozciąga się wąski pas nizin, za którym wznoszą się góry Alawitów (Dżabal Ansarijja).
• Znaczenie: Region ten jest kluczowy dla rolnictwa, a łagodny klimat śródziemnomorski sprzyja uprawie oliwek, cytrusów i winorośli.

2. Płaskowyż Środkowy

• Opis: Centralna część kraju to wyżynny teren o łagodnych wzgórzach i dolinach. W regionie tym znajduje się większość dużych miast, takich jak Homs i Damaszek.
• Znaczenie: Jest to serce gospodarcze i rolnicze Syrii, z dostępem do wód rzeki Orontes.

3. Pustynia Syryjska (Badia)

• Opis: Południowo-wschodnia część kraju to rozległy obszar pustynny, stanowiący przedłużenie Pustyni Arabskiej.
• Znaczenie: Region ten jest słabo zaludniony, ale bogaty w złoża surowców mineralnych, takich jak ropa naftowa i fosforyty.

4. Dolina Eufratu

• Opis: Na wschodzie kraju rzeka Eufrat tworzy żyzną dolinę, będącą historycznym centrum starożytnych cywilizacji.
• Znaczenie: Obszar ten jest kluczowy dla rolnictwa nawadnianego i stanowi jedną z najważniejszych części Syrii pod względem gospodarki wodnej.

Klimat

Syria ma klimat różnorodny, zależny od regionu:

• Klimat śródziemnomorski: Występuje na wybrzeżu, z łagodnymi zimami i ciepłymi latami.
• Klimat stepowy i pustynny: Dominujący na większości obszaru kraju, charakteryzujący się gorącymi latami i chłodnymi nocami zimą.
• Klimat kontynentalny: Na wyżynach środkowych, gdzie zimy są chłodniejsze, a lata mniej upalne niż na pustyni.

Zasoby Naturalne

Syria jest bogata w zasoby naturalne, które odgrywają istotną rolę w gospodarce kraju:

1. Woda: Główne rzeki to Eufrat, Orontes (Al-Asi) i Chabur. Woda jest kluczowa dla rolnictwa i produkcji energii.
2. Ropa naftowa i gaz ziemny: Zasoby zlokalizowane głównie na wschodzie kraju, w dolinie Eufratu i okolicach Dajr az-Zaur.
3. Fosforyty: Syria była jednym z największych producentów tego surowca w regionie.
4. Rolnictwo: Bogata gleba w dolinach i na wybrzeżu umożliwia uprawę pszenicy, jęczmienia, bawełny, oliwek i cytrusów.

Środowisko Naturalne i Problemy Ekologiczne

Pomimo naturalnego bogactwa Syria zmaga się z licznymi problemami ekologicznymi:

• Pustynnienie: Ekspansja terenów pustynnych zagraża rolnictwu.
• Niedobór wody: Konflikty o zasoby wodne, zwłaszcza związane z Eufratem, pogłębiają problemy gospodarcze.
• Degradacja gleby: Intensywna eksploatacja rolnicza i susze osłabiają jakość ziemi uprawnej.
• Wpływ wojny: Konflikt zbrojny zniszczył wiele obszarów naturalnych, zwiększając presję na środowisko.

Struktura religijna kraju w 2020 według World Christian Database:

• islam – 94,3% (w tym: sunnici, alawici, druzowie, imamici i ismailici)
• chrześcijaństwo – 3,6% (prawosławie – 2,4%, Katolickie Kościoły wschodnie – 1,0%, protestanci i pozostali – 0,2%)
• brak religii – 2,1%.

Gospodarka Syrii jest odzwierciedleniem burzliwej historii kraju, jego bogatych zasobów naturalnych oraz geograficznego położenia na skrzyżowaniu szlaków handlowych Bliskiego Wschodu. Przed 2011 rokiem Syria rozwijała się jako kraj o mieszanej gospodarce, w której istotną rolę odgrywało rolnictwo, przemysł i handel. Wojna domowa znacząco zmieniła tę dynamikę, przynosząc ogromne straty i wyzwania na drodze do odbudowy.

Główne Sektory Gospodarki

1. Rolnictwo

• Znaczenie: Przed wojną sektor rolniczy zatrudniał około 20% siły roboczej i dostarczał ponad 25% PKB.
• Główne produkty: Pszenica, jęczmień, bawełna, oliwki, owoce cytrusowe, tytoń i warzywa.
• Problemy: Wojna, susze i degradacja ziemi znacznie ograniczyły produkcję rolną. Wiele terenów uprawnych zostało zniszczonych, a migracja ludności zmniejszyła dostęp do siły roboczej.

2. Przemysł i Surowce Naturalne

• Petrochemia: Syria posiada złoża ropy naftowej i gazu ziemnego, głównie w regionach wschodnich (Dajr az-Zaur i Al-Hasaka). Eksport ropy stanowił przed wojną kluczowe źródło dochodów.
• Fosforyty: Kraj był jednym z głównych eksporterów tego surowca w regionie.
• Przemysł lekki i tekstylny: Produkcja odzieży, artykułów spożywczych i materiałów budowlanych była istotnym elementem gospodarki.
• Wpływ wojny: Zniszczenie infrastruktury przemysłowej, utrata kontroli nad obszarami zasobowymi i sankcje międzynarodowe sparaliżowały przemysł Syrii.

3. Handel i Usługi

• Handel międzynarodowy: Przed 2011 rokiem Syria miała dobrze rozwinięte relacje handlowe z sąsiadami i krajami europejskimi, eksportując m.in. ropę, bawełnę i żywność.
• Usługi turystyczne: Syria była popularnym kierunkiem turystycznym dzięki zabytkom wpisanym na listę UNESCO, takim jak Palmyra, Aleppo czy Damaszek.
• Obecna sytuacja: Turystyka niemal zanikła, a handel międzynarodowy jest ograniczony przez sankcje.

Wpływ Wojny Domowej na Gospodarkę

Zniszczenia Infrastrukturalne

Wojna domowa doprowadziła do zniszczenia fabryk, dróg, szkół, szpitali i domów. Koszty odbudowy są szacowane na setki miliardów dolarów.

Sankcje Międzynarodowe

Sankcje nałożone przez USA i Unię Europejską utrudniają eksport surowców, handel i dostęp do rynków finansowych, co dodatkowo pogłębia kryzys gospodarczy.

Migracja i Bezrobocie

Miliony Syryjczyków opuściły kraj, a wewnętrzne przesiedlenia zmniejszyły dostęp do wykwalifikowanej siły roboczej. Bezrobocie osiągnęło rekordowe poziomy, zwłaszcza wśród młodych ludzi.

Kryzys Walutowy i Inflacja

Wojna i sankcje spowodowały drastyczne osłabienie syryjskiego funta, co wywołało hiperinflację i znaczny wzrost cen podstawowych dóbr.

Pomoc Humanitarna i Próby Odbudowy

Syria jest obecnie jednym z największych odbiorców pomocy humanitarnej na świecie. Organizacje międzynarodowe dostarczają żywność, leki i schronienie dla milionów osób dotkniętych wojną.

Rząd podejmuje próby odbudowy kluczowych sektorów gospodarki, ale brak funduszy, izolacja międzynarodowa i brak stabilności politycznej utrudniają te działania.

Potencjał i Wyzwania Odbudowy

Zasoby Naturalne

Jeśli kraj odzyska pełną kontrolę nad swoimi zasobami ropy i gazu, mogą one odegrać kluczową rolę w odbudowie gospodarki.

Rolnictwo

Odbudowa systemów nawadniania i wsparcie dla rolników mogą przywrócić rolę rolnictwa jako podstawy gospodarki.

Turystyka

Po zakończeniu konfliktu, unikalne dziedzictwo kulturowe i historyczne może ponownie przyciągnąć turystów.

Problemy polityczne i społeczne

Trwały pokój, zakończenie wojny i zniesienie sankcji są kluczowe dla przyszłości gospodarki Syrii. Bez rozwiązania tych problemów odbudowa kraju będzie utrudniona.

Struktura narodowościowa w 2020

• Arabowie syryjscy – 63,8%
• Kurdowie – 8,1%
• Arabowie saudyjscy – 7,5%
• Arabowie Alawici – 7,2%
• Arabowie Druzowie – 3,1%
• Arabowie iraccy – 2,3%
• Turkmeni – 1,6%
• Asyryjczycy – 0,86%
• Beduini – 0,44%
• pozostali – 5,0% (w tym: Arabowie libańscy, Arabowie egipscy, Ormianie, Persowie, Osetyjczycy, Azerowie, Kabardyjczycy i Domowie)[54].

Syria dysponuje trzema rodzajami sił zbrojnych: siłami lądowymi, marynarką wojenną oraz siłami powietrznymi. Wojska syryjskie liczą 178 tys. żołnierzy zawodowych oraz 570 tys. rezerwistów. Według rankingu Global Firepower (2015) syryjskie siły zbrojne stanowią 36. siłę militarną na świecie, z rocznym budżetem na cele obronne w wysokości 1,9 mld dolarów (USD)

Państwowe sieci telewizyjne i radiowe; państwo obsługuje 2 sieci telewizyjne i 5 kanałów satelitarnych; mniej więcej dwie trzecie syryjskich domów ma antenę satelitarną zapewniającą dostęp do zagranicznych programów telewizyjnych; 3 państwowe kanały radiowe; pierwsza prywatna stacja radiowa uruchomiona w 2005 roku; zakaz nadawania wiadomości lub treści politycznych przez prywatnych nadawców radiowych (2018 r.)

papierosy, sprzęt nadawczy, mąki pszenne, olej słonecznikowy, rafinowana ropa naftowa (2019)

oliwa z oliwek, kminek, pistacje, pomidory, jabłka, gruszki, przyprawy, pestki (2019)